بذار راحت بشه این دله بیطاقتم بیداریای هر شب دیگه شد عادتم

گریه نکن جونم برو پی آینده ات میخوام به یاد بیارم اون صورت نازو با لبخند

هر دو مقصریم دیگه باید بریم از اینجا

هر دو مقصریم دیگه باید بریم از اینجا

دوباره بازم سرگیجه های لعنتی میزنیم قید همدیگه رو آخه به چه قیمتی
دوباره بازم ته این رابطه بن بسته من از این وضعیت خستم تو از این آدم خسته

یادش بخیر از سال اولی که رفتم دانشگاه تازه فهمیدم پاییز حتی قشنگتر از بهار میتونه باشه بعد از اومدن تو توی زندگیم که دیگه بهتر و نزدیکتر از هروقتی این رو لمس کردمدرست از وقتی تو اومدی پاییز روز به روزپش با همه خاطرات تلخ و شیرینش برای من قشنگ و قشنگت

امشب بازم تنهاییامو بغل میکنم

تنهاتر و تنهاتر از هروقتی بالشمو برمیگردونم که ی امشبو رو بالین خشک بخوابم

چشامو میبندم

آزادتر از همیشه با هزار خیال زرد و نارنجی

با هزار غم نگفته

با هزار حرف بغض شده

با هزار امید پرپر

با هزار گلایه ی کبود روی بدن

چشامو میبندم

من فقط چشامو بستم

قلب کوچیک تکه تکه شده م بیشتر از هروقتی سنگینه

نای پروازو ازم گرفته

کاش سحر نشه امشب